Column

Dierenkliniek Twente

één team, één missie :

" Wij geloven dat wij door onze liefde en zorg voor dieren een enorme bijdrage leveren

aan het geluk en welzijn van mens en dier "

Olifant

27 april 2017

Vrijdagochtend kwart over zeven. Mijn gezin is net wakker als de dienstmobiel rinkelt. Bij het opnemen hoor ik op de achtergrond een hond piepen. Bikkel heeft al een paar uur erg veel pijn en kan volgens zijn baasje niet meer lopen. Snel kleed ik me aan. Met de autosleutels in de hand geef ik mijn driejarige zoon een kus. “ Ga je een olifant beter maken mama? ” Nee schat, mama gaat naar een ziek hondje. “ O jammer. Als je terug bent, maak je dan mijn olifant beter? ”

 

Op de praktijk aangekomen, blijkt Bikkel gelukkig toch te kunnen lopen. Lichamelijk onderzoek wijst uit dat hij erge rugpijn heeft. Ik vermoed een beginnende hernia. Door druk op het ruggenmerg ontstaat pijn. Bikkel heeft nog geen verlammingsverschijnselen, dus de zenuwen zijn nog niet te erg bekneld geraakt. Met twee soorten pijnstilling, rust en kleine stukjes lopen was hij binnen een week weer de oude.

 

Snel terug naar huis. Want dierenarts zijn is een fantastische baan, maar thuis wacht nog een belangrijke patiënt: de olifant van mijn zoon! Olifant krijgt een verbandje om zijn poot en slurf. Wat fijn dat ik op deze manier mijn vakgebied verder kan uitbreiden naar de meer exotische viervoeters.

Het is inmiddels half negen en ik heb al twee dieren geholpen en mijn zoon blij gemaakt. Geen slecht begin van de dag!

 

24 mei 2017

Chihuahua

“ Je gaat een wat? “ , is de meest gehoorde reactie van mensen als ik hen vertel dat mijn nieuwe hond een Chihuahua zal zijn. Toegegeven, na een Ierse Setter, Border Collie en dove Engelse Stafford, zal dit kleine monstertje wel even wennen zijn. Anderzijds past het wel in dit gemêleerde gezelschap van huisgenoten die de afgelopen jaren mijn leven zoveel mooier hebben gemaakt.

Want wat maakt het uit welke viervoeter je in huis hebt? Deense dog, Chihuahua, Sfinx of cavia; ieder huisdier heeft zijn eigen charmes. En ieder huishouden heeft zo zijn pluspunten en beperkingen die bepalen welk dier past.

In mijn knusse huis, dat van knus naar toch wat aan de kleine kant is gegaan na de geboorte van mijn kinderen, is geen ruimte meer voor een grote hond. Ik heb ook niet meer de tijd die noodzakelijk is om een jachthond en een border collie te vermaken. Maar ik ben wel gewend aan uitdaging als het op honden aankomt en dat vind ik leuk. Met een Chihuahua: grote hond in een kleine verpakking, zal dat vast gaan lukken.

Naast dit kleintje alles te leren wat hij leren moet om een fijne band met elkaar te krijgen, wordt het mijn nieuwe uitdaging te laten zien dat kleine hondjes net zoveel kunnen leren als grote honden. Tot ziens op het behendigheidsveld, waar mijn Chihuahua het vast beter gaat doen dan ik!

16 augustus 2017

De tijd staat even stil

Over het algemeen zijn mijn dagen goed gevuld. Rustige momentjes zijn soms ver te zoeken en in alle drukte vergeet je soms waar het eigenlijk om draait. Een bezoek aan mijn demente oma van 87, bracht me terug naar het hier en nu.

Op die leeftijd heeft alle drukte geen betekenis meer. Toen ik binnen kwam was ze met volle teugen aan het genieten van een over de top toetje met vruchtjes uit blik, advocaat, slagroom en een mergpijpje. Dat was wat er nog in de kast stond. Dat het totaal niet bij elkaar paste en 1 natte kledderbende werd, maakte niks uit. Haar pruik had ze afgedaan, het “ding” jeukte alleen maar, en haar prachtige witte haar piekte alle kanten op. Ik had mijn hond mee genomen en terwijl dat ze Flox aan het aaien was, probeerde ze me een verhaal te vertellen waar ze de draad al snel van kwijt raakte. Maar dat gaf niet, want ze genoot van het gezelschap van mij en de hond.

Dieren zijn ontzettend belangrijk voor veel mensen, maar voor ouderen in het bijzonder. Een tijd geleden deed ik een huisbezoek bij een mevrouw op leeftijd. Haar verhaal zal me altijd bij blijven. Ook hier stond de tijd even stil terwijl ze me het verhaal over haar levenswerk: het opvangen van dieren vertelde. Samen met wijlen haar man, was zij de oprichtster van de eerste dierenambulance. Helaas kon ik niets meer voor haar kat Joost doen en moest ik hem inslapen.

Het was geweldig om mevrouw deze week weer te zien met haar nieuwste aanwinst Sjonnie. Samen met haar dochter heeft ze dit bejaarde katertje uit het asiel gehaald om met haar te kunnen genieten van zijn oude dag. Haar dochter zal voor hem zorgen mocht dit nodig zijn, maar stiekem hoop ik dat zij en Sjonnie nog een paar prachtige jaren samen mogen doorbrengen!

06 september 2017

Feestmaal

Vannacht was ik het feestmaal. Van een mug. We hebben een klamboe boven het bed hangen, een hele mooie die je het gevoel geeft in een hemelbed te liggen. Prachtig mooi. Maar waarom het ding op alle 4 de hoeken een opening moet hebben is me een raadsel! Het maakt van ons hemelbed een muggenhemel. Er staat een muggenuitnodiging op: happies! Gratis en voor niets.

Nou heb ik het geluk dat we in Nederland wonen. Buiten wat gekmakend gezoem en irritante jeuk heeft een muggenbeet verder geen gevolgen. Helaas zijn de beestjes die onze huisdieren als menu hebben wat minder onschuldig.

Er zijn er twee: de vlo en de teek. Buiten het feit dat ze voor veel jeuk en ongemak zorgen, kunnen deze beestjes parasieten bij zich dragen die een heleboel schade kunnen aanrichten. Zo zijn vlooien dragers van lintworm en teken kunnen de ziekte van Lyme en nare bloedziektes overbrengen. Vaak merk je dit pas als het te laat is.

Dus laat uw huisdier geen feestmaal worden en gebruik een goed anti-vlo en tekenmiddelen. Let alleen wel op, want de ontwikkeling van deze kriebelaars heeft niet stil gestaan en ze zijn ongevoelig geworden voor een aantal middelen. Als dierenartsen houden we deze ontwikkelingen goed in de gaten en voor een advies wat wel of niet werkt bent u bij ons aan het goede adres. Voor nu ga ik eerst op jacht naar de mug die voor mij het voer voor deze column was. En zo is de cirkel weer rond!

09 oktober 2017

Gevonden voorwerpen

Ballen, sokken, naalden, schroeven, ondergoed en bierdopjes, ik ben het allemaal al eens tegen gekomen in de buik van een hond. Vooral Labradors en Beagles zijn echte alleseters. Niet helemaal zonder risico, want deze “vreemde voorwerpen” zoals wij ze noemen, kunnen aardig wat schade aanrichten in het maag en darmstelsel.

 

De diagnose is niet altijd makkelijk te stellen. Vaak beginnen de klachten met braken en minder eetlust. Iets wat we bij veel ziektes zien. Lang niet altijd weet een eigenaar dat zijn dier iets opgegeten heeft. Als we vervolgens een röntgenfoto van de buik maken, is het voorwerp op zichzelf vaak niet zichtbaar, de röntgenstralen schieten hier gewoon doorheen. Een aanwijzing kan zijn dat er veel gas in de darmen zit en de darmen stil liggen.

 

Zien we dit, dan zit er maar 1 ding op: operatief in de buik kijken. Het vreemdste dat ik ooit tegen gekomen ben, was bij katje Mila. Zij bleek 3 meter(!) verpakkingslint opgegeten te hebben. Ergens was Mila begonnen met kauwen en eenmaal begonnen zat er niks anders op dan door te blijven kauwen.

 

Soms heeft de eigenaar wel gezien dat zijn viervoeter wat binnen gekregen heeft. Op dat moment kunnen we het dier laten braken. Recordhouder in het opeten van sokken was Brutus, een Labradorpupje die in 1 week 5 keer een sok opgegeten had!

 

Niet alleen vreemde voorwerpen zijn gevaarlijk voor de hond, ook chocolade vormt een risico. Dus heeft u een alleseter in huis? Let dan goed op met de aankomende feestdagen en mocht uw dier per ongeluk toch een chocoladeletter te pakken hebben gekregen? Neem dan zo snel mogelijk contact op!

Krekelcrisis

06 november 2017

Het gebeurt niet zo heel vaak, maar af en toe neem ik een patiënt mee naar huis. Het gaat dan om een ziek dier dat net even wat extra zorg nodig heeft. Deze week logeerde Chester de baardagame bij ons. Met een longontsteking en een ernstig gebrek aan calcium, moest hij regelmatig onder dwang gevoerd worden. Een lastig klusje, omdat hij door het calcium tekort hele broze botten had waardoor zijn onderkaak gebroken was.

Moe thuis gekomen van een nascholing was het weer tijd om het drie sterren menu van Chester voor te bereiden. Op het menu stonden krekels in een sausje van calcium en vitamine D3 poeder om zijn botten sterker te maken, met als dessert antibioticadruppels. Om je pootjes bij af te likken zo lekker, als je een baardagame bent dan.

Druk met dwangvoeren, had ik niet in de gaten dat ik iets heel belangrijks vergeten was. Dus toen mijn man de keuken in kwam om te kijken hoe het ging, constateerde hij een lichte krekelcrisis! Ik had het doosje van de krekels open laten staan en ze hopten vrolijk door de keuken. Samen bleken we meer met baardagamen gemeen te hebben dan we hadden gedacht, want we bleken prima krekel jagers te zijn. Binnen een kwartiertje zaten alle krekels weer netjes in hun doosje. Krekelcrisis opgelost! Volgende keer maar weer gewoon een hond of kat meenemen…

Ilse's column

Copyright © J.Dolfing, Dierenkliniek Twente